15 Ağustos 2015

Bir yaz günü, hiç bu kadar üşüdün mü? (2015 yapım)

Şu mezuna kalma işleri falan derken burayı baya boşladım.. habire eğitim durumumu yazıp duruyorum lan, sanırsın blogger değil milli eğitim bakanlığının ana sayfası. neyse, şimdi yazı biraz uzun olabilir, anlatacaklarım var çünkü.. başlıyorum!
*
yazlığa gittim tabii ki bu yaz da. geçen yaz kadar olmasa da yine de eğlendim. toplam 10 gün kaldım, sonra "ders çalışmam lazım" diyip eve döndüm ama ders çalışmaya döndükten 10 gün sonra başladım, öyle de ayrı bi malım.. 
Geldiğim ilk gün bizimkiler toplanıp sevgili Karataş'ta bulunan iki kafeden birisine gidelim dediler. Zaten bana "gezmeye gidelim, kendimizi ordan buraya atalım" de, hemen sürtüklük damarım kabarıyor beni tanıyorsun..
Çıktık kafeye, (çıktık derken, kafe biraz tepede, uzun bi yokuşu tırmanıyorsun) baya bi oturduk.. gece 12 gibi de kalktık.. ve macera tam bu noktada başladı.. 
dediğim yokuş var ya, onun sonuna doğru geldiğimizde bi baktık ki yavru bi köpek.. allahım nasıl şirin bir şey, minnacık böyle, avucum kadar (aslında yanlış bi örnek oldu, benim elim kocaman). durduk önünde, tabi benim azıcık bi hayvan fobim olduğu için elleyemedim ama uzaktan "agucuk bugucuk" demekle yetindim.. fakat diğer arkadaşım eline aldı köpeği, "sen artık benim köpeğimsin" deyip duruyor.. 
Diyorum ki "yapma Doğa, etme Doğa, kızım ne gerek var, belli ki annesini falan arıyor." yok.. bu arada yolu yürümeye devam ediyoruz, Doğa elinden bırakmıyor köpeği.. yazık köpeğe yemin ediyorum, bir de elinden öyle bi bakıyor ki.. Doğa da diyor ki "anası babası olsa gelir ararlardı, gelin siteye götürelim orada besleyelim." 
kafama yattı, yani minicik köpek ve biz almasak ezilecekti arabaların altında.. "tamam" dedik, "o zaman siteye gidelim." lakin benim canım bi balık ekmek çekti, anlatamam sana.. bi de kokuyor, "gel bana gelllll" diyor pezevenk.. 
"hadi Doğa, balık ekmek yiyelim" dedim.. "sen yaptır, bekliyorum" dedi.. bu arada yoldan geçenler de köpeği sevip duruyorlar.. 
elimde 2 balık ekmek, yanımda doğa ve köpek yürüyorum.. lan bi baktım bizimkilerin yarısı yok! kiminin anası aramış gel falan demiş, kimi önden yürümüş arkasına bakmayı unutmuş.. 
yolun yarısına geldik, doğa dedi ki "Tolga sen köpeği tutar mısın?" Ulan ben mi tutacam, korkudan altıma sıçarım ya.. hayvan fobim var diyorum, tutamam diyorum, "lan ben nasıl yiyim bu balık ekmeği o zaman!" diyor.. şöyle otlu bi yere geldik, köpeği yere bıraktı.. 
Sohbet etmeye başladık bu arada, herkes önden gitmiş.. ben olsam ben de giderdim, 2 salağı mı bekleyeceğim diyip.. 
Tam sitenin dedikodusuna devam ederken önümüzde bi taksi durdu.. ve içinden hayatım boyunca bir daha görmeyeceğim sandığım birisi çıktı.. 
Ben ilkokulun sonunda özel okulda okudum ya, hani bana eziyet ediyorlardı, eşyalarımı dağıtıp benimle pis pis alay ediyorlardı.. onlardan birisi işte.. senin ne işin var Karataş'ta, bok gibi paran var Marmaris Bodrum 'a gitsene.. şerefsizin çocuğu, hâlâ bacağım kadarsın, suratın yine boka benziyor.. 
Normalde okuldayken ben bunu bi dövmüşüm, aklın durur.. dövdüm, üstüne çıktım, sonra da "gir lan dolaba" dedim, tam bi ders boyunca çocuğu sınıftaki dolabın içine sakladım.. saçmalamayın, tabii ki insan seviyorum ama bu çocuk hayvan.. 
"bakar mısınız" dedi, beni tanımadı önce.. tabi tanımaz, saç stilimi değiştirdim, sakal bıraktım, kilo aldım.. 
"buyur" dedim, ben tanıdım.. hiç değişmemiş it.. bu arada dövmemek için kendimi zor tutuyorum.. ellerimi yumruk yapmışım, doğa da arkadan beni tutuyor, anladı bir şeyler.. 
"buralarda bi köpek kaybolmuş, Paşa isimli, sahibi her yerde onu arıyor." dedi.. 
Doğa'ya döndüm, "yürü geri dönüyoruz, sahibine verelim." dedim.. 
peki o ne yaptı, "yaa gerçekten mi" dedi, sandım ki hemen aramaya çıkıyoruz sahipleri. fakat Doğa oradaki kaldırıma oturdu ve balık ekmek yemeye başladı.. evet arkadaşlar, benim bütün arkadaşlarım ayrı manyak..
"sağol" dedim, tam arkamı dönüyordum ki "sen Tolga mısın" dedi.. O Tolga seni bi yere yatırır şimdi.. neyse. 
"Evet, sen de Sergen olmalısın, hiç değişmemişsin ya" diyip zalimce bi kahkaha attım, kendimi rezil etmiş olabilirim.. "yürü hadi" diye tuttum Doğa'nın kolundan.. 
normalde çocuğa saldıracaktım. ancak takside resmen bütün sülalesi  vardı.. benim yanımda da bi tek Doğa ve yavru köpek.. sıçarlar ağzıma yeminle saldırsam.. içimde kaldı ama umarım yine karşılaşırız..
başladık geldiğimiz yola dönmeye.. siteye varmış bizimkiler, beni aradılar, dedim böyle böyle.. gelin gruplara ayrılıp arayalım sahiplerini.. geldiler hepsi, başladık aramaya.
Yüz kişiye sorduk, kimse bilmiyor.. herkes "duymadık, görmedik" diyor, hatta "bırakın kaçın" diye akıl veren mallar bile var.. en son dedik ki bulduğumuz yere yakın bi hayvansevere verelim.. hani sahipleri sorarsa oraya, en azından hemen bulunur.. bu arada ben de twitter'da aramaya yapıyorum, kayıp köpek ilanlarına falan bakıyorum.. 
tam o anda süpermen gibi bi yaşlı amca geldi, bakkal sahibiymiş, "verin çocuklar ben zaten besliyorum bir sürü köpek, ona da bakarım. arayanların dikkatini çeker burası, sorarlar" dedi.. 
biz amcayla sohbet ederken bizim Paşa gitti sokak köpeklerinden birisinin memesini emmeye başladı.. ya yazık, nasıl üzüldüm, köpek bildiğin aç.. bi de hayvan köpek izin vermiyor emmesine, kaçıp duruyor.. bi de havlıyor küçücük köpeğe.. en son amca dedi ki "durun süt verelim." gittik süt aldık, Paşa'yı bi gör, kana kana içiyor resmen.. 
Amca da "bana emanet, merak etmeyin siz" deyince siteye geri döndük.. 
iki ihtimal var.. ya o şerefsiz çocuk ben ordayım diye kandırmak istedi bizi, ya da gerçekten köpek kaybolmuştu..
umarım iyidir şimdi ya.. o çocuktan bahsetmiyorum lan, köpekten bahsediyorum.. Paşa'dan yahu, bizim Paşa'dan..


8 yorum:

  1. Çocuğa yaptığını okuyunca gülmekten kırıldım hiç böylesine rastlamamıştım,ne diyim iyi yapmışsın:D Paşayı da umarım sahibi bulmuştur,mutlu kal:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sen de mutlu kal :)))
      umarım bulmuştur ya

      Sil
  2. yazık ya,nasıl acıkmış :)
    ben de aynı senin gibi elleyemem ama çok severim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yine kardeş olduğumuz üzerine kanıtlaaar :)

      Sil
  3. Ay keşke adamın numarasını fılan alsaydınız da sonra arayıp sorsaydınız ne olmuş köpeğe diye merak ettim ben >.<

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. adam hep orda, tekrar uğrarız yanına :) hemen üniversite konulu yazını bekliyorum lori

      Sil
  4. İlk paragrafta bir gülme geldi. :D
    Üşenmedim okudum bu bir ilk :D

    YanıtlaSil
  5. son satırda bastım kahkahayı :d ciddi ciddi çocuktan nefret ediyorsun sen.. ama haklısın da. sana yaptıklarından sonra hak etmişler.
    ya böyle yavru köpekten falan bahsedilince içim nasıl gidiyor anlatamam. elleyemem ama çok seviyorum ya :D

    YanıtlaSil